Çevirmen : Merve Özcan
Tür : Genç Edebiyatı /Distopya
Sayfa Sayısı : 272
Goodreads : 4.25
PUANIM : 5/3.5
Dehşet verici bir nükleer savaş sonrası Amerika Birleşik Devletleri büyük ölçüde yok edilmiş, sadece küçük bir grup hayatta kalmıştı. Geriye kalanları kimin yöneteceği konusunda Lattimer'lar ve Westfall'lar arasında çıkan savaşı Westfall ailesi kaybetmişti. Ve beş yıl sonra barış ve kontrol, her yıl yapılan bir törenle, kaybeden tarafın kızları ile kazanan tarafın erkeklerinin evlendirilmesiyle sağlanmaktaydı.
Bu yıl benim sıram gelmişti.
"Benim adım Ivy Westfall ve görevim basitti: Başkan’ın oğlunu, müstakbel kocamı öldürmek ve Westfall ailesinin gücünü geri kazanmasını sağlamak.
Ama görünen o ki, Bishop Lattimer ya çok yetenekli bir oyuncu ya da ailemin iddia ettiği gibi kalpsiz, zalim bir çocuk değil. Hatta beni bu dünyada gerçekten anlayan tek kişi bile olabilir. Ama kaderimden kaçmama imkân yok. Ben Westfall mirasını geri alacak kişiyim.
Bishop ölmeli. Ve onu öldüren ben olmalıyım…"
Ama görünen o ki, Bishop Lattimer ya çok yetenekli bir oyuncu ya da ailemin iddia ettiği gibi kalpsiz, zalim bir çocuk değil. Hatta beni bu dünyada gerçekten anlayan tek kişi bile olabilir. Ama kaderimden kaçmama imkân yok. Ben Westfall mirasını geri alacak kişiyim.
Bishop ölmeli. Ve onu öldüren ben olmalıyım…"
YORUM : Kitaptan beklentinizi çok yüksek tutmazsanız hoşunuza gideceğine inanıyorum.Distopya kısmı zayıf olması kitabın kısa bırakılmasından kaynaklanıyor bence.Yazar yarattığı dünya hakkında bize çok derin bilgiler vermemiş.Hatta kitabın büyük kısmını doldurmak size kalmış.Yine de boş zamanlarda okumak için, güzel vakit geçirmek için bir kitap arıyorsanız bu kitap o kitap.
Kızımız ailesinin sorumluluğunu üstlenmiş.Daha doğrusu ablasından dolayı üstlenmek zorunda kalmış.Bu duruma hazır olduğunu kendini her saniye hatırlatsada sizde durumun hiç öyle olmadığını anlayacaksınız.Devamını alıp okumalısınız.Sonunda acaba siz de öyle yapar mıydınız?Aynı durumda olsaydınız Ivy' ye hak verir miydiniz ? Bence bu soruları cevapsız bırakmayın.Keyifli okumalar...
Yalan söylemek istemeyen bir çocuk,
Asla doğruyu söylemeyen bir kızla evlendi.
Bir pantolon yıkıyordu,onları sanki kıyafette bir delik açmak istercesine çitiliyordu.
"Şey... onları temizlemeye çalışıyorsun," dedim ona."Döverek boyun eğdirmeye değil."
Bishop kafasını kaldırıp bana baktı, güldüğünde burnu kırıştı.İlk defa onu çocukken görebiliyordum.
"Mutlu musun,Ivy ?" dıye sordu beni şaşırtarak.
Tüm hayatım boyunca kimsenin bana bu soruyu yönelttiğini hatırlamıyordum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder